دربارهٔ مورا

مورا را ساختیم تا فاصلهٔ نوشتن تا انتشار را برای همیشه برداریم.

نه یک انبار محتوا؛ یک همکار که کارهای بعد از آخرین کلمه را خودش انجام می‌دهد.

چهره‌ای نیمه در سایه که با یک خط نور قرمز روشن شده است

چرا مورا؟

بیست سال است سیستم‌های مدیریت محتوا یک وعده می‌دهند: «فقط بنویس.» ولی هر کس واقعاً یک رسانه را اداره کرده باشد می‌داند کار اصلی تازه بعد از نوشتن شروع می‌شود: خلاصه، سئو، تصویر، نسخهٔ صوتی، ترجمه، قالب و افزونه پشت افزونه.

مورا با یک سؤال ساده شروع شد: اگر خود سیستم کار را تمام می‌کرد چه؟ اگر هر مقاله با خلاصه، تصویر شاخص و سئوی کامل منتشر می‌شد، آن هم روی یک هاست اشتراکی معمولی و بدون نصب هیچ چیز اضافه؟ چنین سیستمی وجود نداشت. پس خودمان ساختیمش.

مورا جایی برای انجام کار نیست؛ خودش کار را انجام می‌دهد.

تبلتی در دست که نقشهٔ پیکربندی مورا را نشان می‌دهد

و یک قدم جلوتر

ما باور داریم وب آینده را آدم‌ها و هوش مصنوعی کنار هم می‌سازند. برای همین مورا خودش را برای ماشین‌ها هم مستند می‌کند.

هر نصب، قرارداد قالب خودش را دقیقاً مطابق نسخهٔ خودش می‌نویسد؛ تا هوش مصنوعی بتواند برایش قالب طراحی کند و موتور قبل از نصب، آن را خط‌به‌خط چک کند. کافی است برندبوکتان را به طراح وب بدهید و قالب بخواهید. همین سایتی که الان می‌بینید دقیقاً همین‌طور ساخته شده؛ از روی برندبوک خود مورا.

مأموریت ما

حذف همهٔ کارهای تکراری بین نوشتن و انتشار؛ تا جایی که تنها کارِ انسانی، خودِ معنا باشد.

چشم‌انداز ما

وبی که در آن یک نویسندهٔ تنها، با همان تیمی که دارد، به اندازهٔ یک تحریریهٔ کامل منتشر کند.

چهار اصلی که سرشان کوتاه نمی‌آییم

صداقت مهندسی

هیچ قابلیتی بدون مستندات، هیچ وعده‌ای بدون کد. قرارداد قالب از خود موتورِ در حال اجرا ساخته می‌شود، نه از یک صفحهٔ تبلیغاتی.

اول اجازه، بعد اقدام

در مورا هوش مصنوعی پیشنهاد می‌دهد و آدم‌ها تأیید می‌کنند. هر برنامه قبل از اجرا بازبینی می‌شود، از هر تغییر نسخهٔ پشتیبان گرفته می‌شود و با یک کلیک برمی‌گردد.

احترام به خواننده

سرعت، دسترس‌پذیری و تایپوگرافی آرام، پیش‌فرض‌اند نه گزینهٔ اضافه. هر تصمیمی را از نگاه کسی می‌گیریم که آن طرف صفحه نشسته است.

هر زبانی، خانه است

بیست‌وهفت زبان، هر کدام با آدرس، جهت و تایپوگرافی خودش. راست‌چین در مورا یک «امکان اضافه» نیست؛ از روز اول جزو خود سیستم است.

چرا یک نقطه؟

نُه نقطه یعنی سیستم: همهٔ توانایی‌ها، آماده. نقطهٔ نارنجی شمایید؛ همان نیازی که بقیه را به حرکت درمی‌آورد. همین نقطه روی حرف m مورا هم نشسته است. روی هر نقطه بزنید تا نیاز شود.

حالا نقطهٔ ۳ نیاز است و هشت نقطهٔ دیگر، سیستمی آماده.

هویت مورا، در دنیای واقعی

آبی مورا، نارنجی سیگنال و خط پیکربندی؛ از بیلبورد تا گوشی. به چپ و راست بکشید.

در این داستان، جای شما خالی است.

مورا را از نزدیک ببینید؛ بقیه‌اش را خود محصول می‌گوید.